Τετάρτη, Νοέμβριος 05, 2008

Μια άλλη άποψη για την κατοχή...

Με αφορμή μία εκδρομή που έκανα πρόσφατα σε μέρη οπου ξεκίνησε η αντίσταση κατά της κατοχής και ένα βιβλίο που είχα διαβάσει πρόσφατα, παραθέτω μία διαφορετική απο τις συνιθισμένες απόψεις για την αντίσταση τότε που με βάζει σε πολλές και αντικρουόμενες σκέψεις και προβληματισμούς...και πιστεύω οτι έχει ενδιαφέρον.

"Εμείς δεν πιάσαμε όπλο να πολεμήσουμε τους Γερμανούς. Λέγαμε οτι έπρεπε να συμφιλιωθούμε με τους γερμανούς στρατιώτες, ειδικά εκεί στην εξορία. Μπορεί η απόφασή μας να ήταν λανθασμένη, αλλα εμείς πήραμε μια γενικά διεθνιστική θέση. Βλέπαμε οτι δεν τελείωνε ο πόλεμος με το να σκοτώσουμε έναν Γερμανό και να σκοτωθούν τόσοι άνθρωποι με τα αντίποινα των Γερμανών.

Όταν επι Γερμανών πήγαιναν οι χωρικοί και γίνονταν αντάρτες, δεν το κάναν πάντα απο πίστη, αλλά απο φόβο για τα αντίποινα των γερμανών. Οι Γερμανοί είχαν τη θεωρία της ομαδικής ευθύνης. Όταν σκότωσαν σους Μολάους ένα γερμανό στρατηγό, οι Γερμανοί κάψανε τα Καλα΄βρυτα και εκτέλεσαν τόσο κόσμο, επειδή δεν μπορούσαν να συλλάβουν μεμονωμένα τους ενόχους. Οι σταλινικοί λέγαν αντίστοιχα σκοτώστε τους Γερμανούς. Αλλά έτσι δεν τελιώνει ο πόλεμος. Αυτό συνέφερε τους Άγγγλους, τον Τσόρτσιλ, γιατί βοηθούσε την αντιγερμανική πολιτική. Γι'αυτό όταν βρήκαν το αρχείο του Γιαννούλη, βγήκαν στο φώς κάτι έντυπα που έλεγαν οτι αν ήσουν σε τροτσκιστική η αρχειομαρξιστική ή αναρχική οργάνωση, δεν επιτρεπόταν να σε δεχτούν στο ΕΑΜ. Μας έλεγαν πράκτορες της αστικής τάξης. Και φασίστες και όργανα των φασιστών και ανθρώπους της ιδιοκτησίας μας έλεγαν.

Ορισμένοι σύντροφοι πήγαν στο αντάρτικο. Είχαν την αυταπάτη οτι μπορούσε το ΕΑΜ να εξελιχθεί σε αριστερό κίνημα, επαναστατικό , ενάντια στην πολιτική του Στάλιν, αλλά δυστυχώς όπως λέει και ο Στίνας, αυτό ήταν αδύνατο...

Εγώ γνώρισα το Σταύρο Βερούχη, τον πρόεδρο των Παλαιών Πολεμιστών, αόματο απο τα πολεμικά αέρια. Κάποτε είχε εκλεγεί απο το χωριό του στην Εύβοια στην Κυβέρνηση του Βουνού - είχε κι αυτός την ίδια αυταπάτη. Είχανε βρεί λάδι σε μία περιοχή και αυτός επέμενε να μοιραστεί στους κατοίκους που λιμοκτονούσαν. Αντιθέτως, οι σταλινικοί λέγανε να πάει στην "Επιμελητεία του Αντάρτη" για τους αντάρτες. Στο τέλος τον δολοφόνησαν.

Μιά άλλη συμπλοκή είχε γίνει με αρχειομαρξιστές και σταλινικούς που πήγαν να πολεμήσουν τους Γερμανούς, συγκεκριμένα να δράσουν απο κοινού ενάντια σε μία γερμανική εκκαθάριση στην Ευρυτανία. Αφού αντιμετόπισαν ενιαιομετωπικά τους γερμανούς -με όπλα- κι αφού τους απώθησαν μαζί, στο τέλος, οι σταλινικοί σκότωσαν τους αρχειομαρξιστές και είπαν οτι σκοτώθηκανστη μάχη απο τους Γερμανούς. Ψέματα δηλαδή.Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνεις μέτωπο με δαύτους, ήσουν κι εσύ εχθρός, ήσουν πράκτορας. Όταν σκότωναν τους ανταρτες του Ζέρβα, έτσι σκότωναν και τους δικούς μαςοπυ δεν συμφωνούσαν με τη γραμμή τους, σαν τον Ψαρρό."

Απόσπασμα απο το βιβλίο "Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα" του Γιάννη Ταμτάκου

*Όταν λέει εμείς ο Ταμτάκος εννοεί τους αρχειομαρξιστές

*Οι αρχειομαρξιστές κάνανε προπαγάνδα με έντυπα και προκυρήξεις στους καταυλισμούς των γερμανών εναντίον του πολέμου

Φωτεινή