Καλοκαιρινές ιστορίες...

Διαβάζοντας ένα βιβλίο με ιστορίες, αποφάσισα να γράψω αυτή την ιστορία, γιατί μου θυμισε λίγο μία κουβέντα που είχαμε κάνει πριν λίγους μήνες με φίλους...

Η ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΚΡΕΑΤΟΜΗΧΑΝΗ

Ήταν κάποτε ένας παράξενος χασάπης, τόσο παράξενος, που αγαπούσε πολύ τα ζώα. όχι τεμαχισμένα, βέβαια, ούτε ψημένα, αλλά ολόκληρα, ολοζώντανα και με κανονική θερμοκρασία σώματος. Ήτανε, ως εκ τούτου, φυσικό να έχει μίαν εξίσου αφύσικη κρεατομηχανή που, όταν τη μπούκωνς με κρέας, αντί να βγάζει απο τις τρύπες κιμά, έβγαζε αγελάδες, μόσχους σιτευτούς, βόδια και ταύρους στριφοκέρατους. Με άλλα λόγια απο το κομματιασμένο κρέας έφτιαχνε νέα ζώα, ολοκαίνουρια. Με άλλα ακόμη λόγια, επρόκειτο για μία δημιουργό, ή μάλλον αναδημιουργό κρεατομηχανή.
Οι αγελάδες, τα βόδια, τα μοσχάρια, οι ταύροι, που ξεπηδούσαν απο μέσα της, χαιρετούσαν ευγενικά τον παράξενο καλό χασάπη και ξεχύνονταν στους δρόμους, τραβώντας προς τα δάση, που είχαν απομακρυνθεί πολύ απο την πολιτεία, γιατί πολύ την φοβόντουσαν.
Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε όσο υπήρχαν αποθέματα κρεάτων στο ψυγείο και υπόλοιπο χρημάτων στο ταμείο. όταν αυτά εξαντλήθηκαν, ο καλός χασάπης, που μάλλον θα πρεπε καλός ποιμήν να είχε γίνει, φαλίρισε, αφού δεν γίνεται, είναι απολύτως αντιοικονομικό, να βάζεις μια ζωή στην μηχανή σου κρέας κι αυτή να βγάζει, αντί για κιμά, βόδια μοσχάρια ταύρους και αγελάδες που, βέβαια, δεν ξανασφάζεις. Φαλιρίζοντας, λοιπόν αυτός ο αγνός εραστήςτων ζώων, αναγκάστηκε να σκοτώσει τα πάντα, ακόμη και την αγαπημένη του μηχανή, σε κάποιον άλλο χασάπη, που δεν είχε ιδέα οτι αυτή ήταν παράξενη, ζωόφιλη και ζωοποιός.
Όταν το ανακάλυψε, έγινε έξω φρενών και, όπως είναι φυσικό, φατνάστηκε πως κάποιο ελάττωμα είχε το σύστημά της, πως απο κάποια βλάβη έπασχε μηχανική κι άρχισε να την μαστορεύει. Της άλλξε κανα δυό βίδες, της άλλαξε κανα δυό γρανάζια, τη λάδωσε και τελικά αποφάσισε πως είχε καταφέρει να επαναφέρει την ανώμαλη αυτή αντάρτισσα στην ομαλή οδό λπαραγωγής κιμά. Την γέμισε λοιπόν, με κάμποσα κομμάτια κρέατος, για να την δοκιμάσει. Και τότε -ώ, του φρικτού θαύματος!-, μέσα απο τη μηχανή ξεπήδησε ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ, ΑΓΡΙΑ, ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΗ ΤΙΓΡΗ.

Επιθύμιο: Οι σπλαχνικές κρεατομηχανές έχουν κι αυτές μία θέση στον Παράδεισο


Αργύρης Χιόνης

ΥΓ: Αγαπητοί μου φίλοι είχε και πιο ωραίες ιστορίες στο βιβλίο που μόλις διάβασα που θα ήθελα να σας στείλω, αλλά αυτή μου θύμισε λίγο την κουβέντα που είχαμε μια μέρα για το κυνήγι και τους κυνηγούς...