Όλοι μας μπορεί κάποια στιγμή στη ζωή μας να είχαμε έναν ήρωα, ή να φανταζόμασταν κάποιον ήρωα ο οποίος θα μας έβγαζε από τα αδιέξοδα, θα μας βοηθούσε σε μία δύσκολη στιγμή ερχόμενος είτε από τον ουρανό είτε από τη γη. Άλλοι πιστεύουν σε ένα θεό, άλλοι σε έναν σούπερμαν... και άλλοι πουθενά γιατί δεν πιστεύουν γενικά στους ήρωες και τους έχουν απομυθοποιήσει...
Κι όμως... ακόμα και οι άπιστοι Θωμάδες χτες πείστηκαν απολύτως... Ακόμα και μέσα στα σύννεφα των χημικών με τα οποία φρόντισαν για μία ακόμα φορά να μας περιλούσουν οι αγαπημένοι μας πρασινούληδες ΜΑΤαδες (είναι γνωστά πλέον στον απλό κόσμο ufo που κατεβαίνουν συχνά από τον Άρη σε αποστολή να εξοντώσουν τους γήινους για να εξαλειφθεί το είδος μας και να κυριαρχήσουν αυτοί στον κόσμο), με τον κόσμο να φωνάζει "δεν βλέπω", "τυφλώθηκα", "σκοτάδι γύρω μου", "ας με βοηθήσει κάποιος που βλέπει" ξαφνικά εμφανίζεται ο ήρωας μας! Εγώ πάντα πίστευα κατα βάθος οτι υπάρχουν ακόμα ήρωες. Ήταν φυσικά γένους θηλυκού (ω τι ευχάριστη έκπληξη!) και φορούσε μάσκα θαλάσσης. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να δω αν προσγειώθηκε από τον ουρανό... Σημασία έχει πως εμφανίστηκε και με δύναμη είπε "στηριχτείτε πάνω μου! εγώ βλέπω! θα σας οδηγήσω!" Θαύμα! Σε λατρεύουμε. Δυστυχώς σε έχασα γρήγορα και δεν σε ξαναείδα. Δεν πρόλαβα να συγκρατήσω την μορφή σου αλλα ακόμα προσπαθώ να σε φανταστώ. Σίγουρα ήσουν υποβρύχια, γιατί θυμάμαι καλά τη μάσκα θαλάσσης σου
ο ήχος που ακούστηκε όταν κατεύθασε η πολύτιμη γυναίκα δεν ήταν
αλλα μπαμ μπουμ και άλλοι τέτοιοι ήχοι κρότων... μαζί με τα απαραίτητα επίθετα που ακουγόντουσαν απο όλο το πλήθος προς τους ufo, που βέβαια δεν χαμπάριαζαν καθώς δεν καταλαβαίνουν καν την γλώσσα των γήινων, στον πλανήτη τους μιλάνε μόνο μία γλώσσα που φήμες λένε οτι μοιάζει στο άκουσμα με αυτή των χοίρων.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου