Ονειρεύτηκα μιά μεγάλη αγκαλιά .
'Ενιωθα την αγάπη.
Ήταν τόσο αληθινή, δεν γελιόμουν...
Ένιωθα να διαπερνά όλο μας το σώμα
Και μείναμε εκεί αγκαλιασμένοι,
μέχρι που ξύπνησα
............................................................
Μικρά για να μην φαίνονται
σιγά για να μην ακούγονται
............................................................
3 σχόλια:
Πόση αγάπη στο όνειρο και σε αυτό που αποτυπώθηκε..
Όσο μικρά, όσο σιγά κι αν είναι, ακόμα κι ένας άψυχος τα νιώθει και συγκινείται..
(χωρίς καμία δόση ειρωνείας)
τα πιο μικρά και σιγά είναι αυτά που ακούγονται πιο δυνατά...
Την καλησπέρα μου :)
Δυστυχώς η ζωή δεν προνόησε για να μην εμπλέκονται σε αυτά τα όνειρα και αυτοί που κάποια στιγμή τα διαλύουν.Αυτοί οι άψυχοι συνήθως σε ξυπνάνε. Και τότε το όνειρο περνά στην ανυπαρξία. Αισθάνεσαι αγάπη και νιώθεις να σε διαπερνά η αηδία γιατί θυμάσαι καλά πλέον ότι αυτό το συναίσθημα είναι μέρος απλά ενός γαμημένου ονείρου και αφού ξυπνήσεις μόλις προσέθεσες έναν ακόμη ή δεκα ακόμη ή χίλιους ακόμη πόντους δυσκολίας σε αυτή την επίπεδη κατά τα άλλα ζωή. Δεν αξίζουν τον κόπο αυτά τα όνειρα. Καλύτερα τα μικρά και ταπεινά. Να' ναι μικρά από μόνα τους να μην τα κάνουμε εμείς.
Ένας παθών. Με πολλά τέτοιου είδους όνειρα σε καθημερινή βάση και με πολλά εφιαλτικότερα πρωινά ύστερα από τα όνειρα. Ένα όνειρο λίγων δευτερολέπτων είναι αρκετό για να γίνει εφιάλτης όλη η υπόλοιπη μέρα σου αφού συνειδητοποιήσεις πόσο απέχει από την αλήθεια ακόμη και με την τσίμπλα στο μάτι. Γι' αυτό προτιμώ τους εφιάλτες τον τελευταίο καιρό που τουλάχιστον είναι ειλικρινέστεροι και συμβαδίζουν με την πραγματικότητα.
Δημοσίευση σχολίου