Επιστρέφεις στους παλιούς δρόμους αναζητώντας, ελπίζοντας...
Τα δάκρυα κυλάνε τόσο ξαφνικά, χωρίς καμία προετοιμασία.
Οι δρόμοι γεμάτοι αναμνήσεις συντρίμια.
άνθρωποι ερείπια
άνθρωποι φαντάσματα από μια γέρικη εποχή γυρνούν στο μυαλό σου βασανιστικά
τους βλέπεις σε κάθε γωνιά να σου θυμίζουν.
Μακάρι να μην σε τρόμαζαν πια τα φατνάσματα.
Έλειψες λίγες μέρες και είναι λες και έλειψες χρόνια,
λες και επέστρεψες σε μια άλλη εποχή, που παλεύει να σβήσει το παρελθόν της.
Γέρικη πια εποχή
που, αντίθετα με το συνηθισμένο, δεν αναπολεί τα νιάτα της, αλλα ελπίζει να ζήσει τα γεράματά της
με όσο το δυνατόν λιγότερες αρρώστιες. εκτός από μία, μία που την επιζητεί : την άνοια.